AllesAmerika forum | Nationale Parken en bezienswaardigheden |

             

       Foto album

Welkom bij ons reisverslag van onze rondreis door het westen van de USA in juni / juli 2007. In 2003 zijn we een weekje naar Florida geweest. 1999 was het ultime hoogtepunt. Een rondreis door het westen, de mooiste plek op aarde met de nationale parken, steden als Los Angeles, San Diego, Las Vegas en San Francisco door de staten California, Arizono, Utah en Nevada.

Laat een berichtje achter in ons gastenboek.

 

Onze route 2007:          Klik op route voor kaartje                        Klik op hotel voor meer info

Dag

Trip

Hotel

29-jun

vr

1

Amsterdam - LA

Hacienda

30-jun

za

2

LA - Palm Springs

BW inn

1-jul

zo

3

Palm Springs-Sedona

La Quinta inn

2-jul

ma

4

Sedona

La Quinta inn

3-jul

di

5

Sedona - Grand Canyon

BW Grand Squire

4-jul

wo

6

Grand Canyon - Monument Valley

Gouldings lodge

5-jul

do

7

Monument valley - Moab

Super 8

6-jul

vr

8

Moab

Super 8

7-jul

za

9

Moab - Bryce Canyon

Ruby's inn

8-jul

zo

10

Bryce - Zion - Las Vegas

Las Vegas Hilton

9-jul

ma

11

Las Vegas

Las Vegas Hilton

10-jul

di

12

Las Vegas - Death Valley

Furnance Creek ranch

11-jul

wo

13

Death Valley - Yosemite

Yosemite view lodge

12-jul

do

14

Yosemite

Yosemite view lodge

13-jul

vr

15

Yosemite - San Francisco

Holiday inn Golden gateway

14-jul

za

16

San Francisco

Holiday inn Golden gateway

15-jul

zo

17

San Francisco - Monterey

Casa Mundas Garden Hotel

16-jul

ma

18

Monterey - Santa Barbara

BW Pepper Tree Inn

17-jul

di

19

Santa Barbara - Los angeles

Hilton LA Airport

18-jul

wo

20

Los Angeles 

Hilton LA Airport

19-jul

do

21

Los Angeles - Amsterdam

29-jun

vr

Van Schiphol naar Los Angeles 

We are back in the USA.!! Weliswaar met een vertraging van ruim 2 uur. We hebben een prima vlucht gehad. Heerlijk zo'n 747. Uiterst comfortabel. Na de landing direct met het hele span naar immigration. Een hele korte rij en na zo'n 3 kwartier stonden we buiten.

Auto gehaald bij Hertz met....een navigatiesysteem...Neverlost. Na het intikken van het adres van het hotel begon het avontuur. Neverlost veranderde in total lost. Natuurlijk ligt dat niet aan dat systeem maar waarschijnlijk hebben we met onze duffe koppen gewoon een verkeerd adres ingetikt en reden we na een uur door een minder frisse buurt in LA. Uiteindelijk toch op de plaats van bestemming gekomen. Hier nog lekker gegeten in het restaurant en wordt het tijd om het mandje op te zoeken. De dames liggen al op een oor. Het is nu 22.30 plaatselijke tijd dus ik ga het licht uit doen. Morgen op tijd op pad naar Palm Springs.

 

30-jun

za

Van Los Angeles naar Palm Springs

 Vanmorgen (vannacht) hebben we heerlijk doorgeslapen tot zo'n 06.00. Gisteravond had iedereen vreselijke slaap en toch hebben we een slaappilletje ingenomen.

Dat voorkomt dat je om 2 uur weer wakker wordt en last krijg van een jetlag. Qualitytime vanaf dat moment. Heerlijk ontbeten in het hotel (scrambled eggs etc etc). Iedere seconde in Amerika is leuk.

 Toen we vanmorgen de auto gingen halen uit de parking lot liepen we langs de electriciteitspalen. Een wirwar aan spagetti strak getrokken door palen waar je dan onderdoor loopt terwijl het je op valt dat die kabels een beetje knisteren. Syb viel dat op, ja vind je het gek, ze groeit op met disneyland, amerikaanse films etc. Wat ons opviel was het verkeersbord wat onder de palen stond; "verboden om vuurwerk af te steken" haha. Met onze full size Ford Taurus, 230 pk, je hoort niets maar je wordt wel vooruitgedrukt door je stoel, richting Joshua Tree. Onderweg het bekende windmolen park. Het zou een huiskamervraag kunnen zijn. Hoeveel? Neverlost liet ons niet in de steek en bracht ons netjes naar de ingang van Joshua. Daar uiteraard de bekende pas voor alle parken aangeschaft. De Ranger(es) legde alles uitgebreid en degelijk uit.

 

Joshua was prachtig. Een onwerkelijk landschap trekt zich aan ons voorbij. En wat is het hier.....heet. In Joshua Tree pakken we de afslag naar Keys view. Dit is een schitterend uitzichtspunt over het basin richting Palm Springs wat ver in de verte ligt. Zo'n uitgestrekt uitzicht tref je in Europa niet aan vandaar dat het behoorlijk indruk maakt op ons. Terwijl we genieten van de prachtige omgeving picknicken we onze, vanmorgen in de Wallmarkt gekochte broodjes weg.

 

Daarna richting Palm Springs over de I10. Morgen komen we daar ook maar dan de andere kant op. Om 16.00 plaatselijke tijd komen we aan bij ons motel en nemen na het inchecken nog een duik in het heerlijke zwembad. Vanavond hebben we lekker gegeten in "Miros". Morgen naar Sedona!!! Oh ja de foto's komen er aan. Vanavond nog lekker bij het zwembad gelounged. Mooi verlicht en een heel apart sfeertje zo.

 

1-jul

zo

Van Palm Spring naar Sedona 

Vanmorgen waren we weer heel vroeg wakker en genoten we om 07.00 uur van een bescheiden continental breakfast. Muffins, Denish en een glas juice. Toen opweg naar onze eindbestemming: Sedona. Zo ongeveer de langste rit van onze vakantie maar we hebben ons geen minuut verveeld.

Palm Springs is heel mooi en dat merken we als we de stad uit rijden richting de snelweg I10. Deze "Interstate" brengt ons richting Arizona. Het eerste deel is wat eentonig. De uitzichten zijn erg mooi en verstrekkend. Bij Blythe steken we de grens over naar Arizona. Even na Blythe nemen we de "60"richting Wickenburg.

 Het landschap veranderd voortdurend. Wat op valt zijn de vele kampeerplaatsen voor campers. Hoe is het mogelijk dat iemand gaat camperen in dit gebied. Het is minstens 40 graden in deze kale dorre vlakte. Wickenburg verrast ons nets als Prescott. Authentiek en heel sfeerbepalend. Dit is het wilde westen. Het lijkt of je midden in een onvervalste western bent terechtgekomen. De route 89 gaat over in de 89A. Een schitterende route. Onderweg zien we heel veel kleine dorpjes en nederzettingen. Syb wordt een beetje misslelijk van alle bochten. We besluiten dat ze voorin mag komen zitten. Mensen wonen in krotten en caravans.

De prachtige route brengt ons uiteindelijk in Jerome. Een verlaten mijnwerkersdorpje dat nu weer volledig bewoont wordt door kunstenaars, hippie's en ander volk. Ons hart is meteen gestolen als we Jerome binnenrijden. Dit is al lang geen Ghost Town meer. Het is zondag en "Mainstreet" bruist van de activiteiten. Het is een scenario van een echte western. Uit een van de gebouwen klinkt keiharde country muziek. We besluiten om even binnen te kijken. Een onververvalste saloon met live muziek gevuld met cowboys, local hero's en ander gespuis. Voor de saloon staan zo'n 20 Harleys naast elkaar. Nadat we even binnen zijn en genieten van het feestje komt er een man met een lange baard (zz top) op ons af en brabbelt wat tegen Jolanda. Ik twijfel niet en trek meteen m'n revolver en vraag hem of ie problemen wilt. (dat laatste is niet echt gebeurd:). Syb blijkt te jong te zijn (je moet kennelijk 21 zijn) dus we worden verzocht de kroeg te verlaten.

Buiten genieten we nog even van het knusse centrum van Jerome om vervolgens de 89a te vervolgen naar Sedona. Dit is een prachtige stad. Werkelijk alles is rood. Na aankomst in La quinta inn krijgen we een prachtige kamer met zicht op het heerlijke zwembad waar we snel een duik in nemen. Daarna eten we wat bij de plaatselijke sjeng om daarna de pool nog even in te duiken. Het watertemperatuur is heerlijk fris. Beter als in Palm Springs. Daar hadden we het gevoel in een frietpan te zwemmen. Morgen de RedRocks!!

 

 

Meer Jerome en route 89

Webcam Sedona

Sedona visitor's weguide

Live Sedona Views #1

Live Sedona Views #2

 

Sedona Videos:

About Sedona Video

Where to Stay Video

What to Do Video

Where to Shop Video

Where to Eat Video

Arts & Culture Video

Meetings Video

Wedding Video

Real Estate

Spas & Massage

 

Sedona op TV

Getaway to Sedona, Summer 2006
Sedona General Commercial, 2006

Sedona & Nick Nolte Commercial, 2006
Commercial #1 - 2005, the spiritual side of Sedona
Commercial #2, 2005, experience Sedona

 

2-jul

ma

Vandaag de hele dag Sedona.  

Vanmorgen hebben we het easy aan gedaan. Half 8 opgestaan en daarna genoten van een eenvoudig maar aangenaam continental breakfast. Vruchtensap, hee, je kunt hier zelf wafels bakken, wat toast met jam. Lekker relaxed allemaal. Tafeltje in de schaduw aan het zwembad.. Vandaag een rustdag, dus geen trailhike, helicoptervlucht, jeepsafari etc etc maar even uitblussen van 3 prachtige dagen. De omgeving van Sedona is heel mooi. Een dal met enorme rode rotspartijen met veel groen maken er een goodfeeling country van.  

Uiteraard gaan we nog wel even op pad en bezoeken we het Slide Rock Slate Park. Het is nog erg rustig als we voor de ingang staan. Geen slagboom, maar wel een busje waar je 10 dollar in moet stoppen om naar binnen te mogen. Dat is nog eens vertrouwen in de medemens. In dit park kronkelt de Oak Creek, een redelijk snel stromend riviertje door een stijl dal. De rotsen zijn echter zo gepolijst door het water dat het een soort reusachtige glijbaan is geworden. Ik kan het niet beter omschrijven dan dit. Kijk maar naar de foto's. Het water is heerlijk koel. Syb waagt een duik. Ook hier is het nog niet druk. We lopen een heel eind de vallei in en vinden een soort paradijsje op aarde. Hier poedelen we wat. Wat een schitterende omgeving.  

Het begint aardig heet te worden als we besluiten om dit park weer te verlaten. Terugwandelend naar de parking valt het op dat het nu enorm druk aan het worden. Hele families met vaders die enorme koelboxen meezeulen wandelen richting de Creek. Gelukkig waren we op tijd. (tip: ga hier lekker vroeg naar toe, het is dan nog niet zo heet en druk). 

Om 12.00 uur tik ik MC Donnalds in ons navigatiesysteem. Een kwartiertje later zitten we aan onze 1e hamburger in Amerika. Na deze heerlijke lunch hebben we de Red Rock Loop Road gereden. Een toch van 7 mile met echt schitterende uitzichten over de Red Rocks. Dit is waar we voor kwamen. Daarna zijn we inkopen gaan doen. Vooral veel frisdrank, water en natuurlijk wat Corona's en kleine flesjes Rose.  

Onze Syb heeft gisteren van een tankstation boy te horen gekregen wat in Amerika All stars (schoenen grrr) kosten. Dat bleek een derde van de prijs als in NL. Jawel...."Mam, gaan we ook nog even voor schoenen kijken?" Ik kijk onthutst naar de dames...het zal toch niet. Ja hoor...even later staan we in een schoenwinkeltje. We zijn dit jaar waarschijnlijk de eerste klant. Zo blij was de verkoper met ons. Helaas had hij geen "All stars" maar bood wel aan om alle schoenwinkels in Sedona te bellen. Gelukkig hebben we dat kunnen voorkomen bij 41 graden celcius en een wachtend cool zwembad.  

Terwijl de achterbak volgeladen is tuffen we terug naar La Quinta inn waar de pool ligt te wachten. Onderweg doen we nog een art gallerie aan. Veel kitsch. Tja dat is hier al snel "art". Ik vrees dat het "all starr" boek nog niet is gesloten.

De rest van de middag heerlijk aan het zwembad gechilled en gezwommen. Op de radio hoor ik dat de temperatuur, 100 graden fahrenheit, een record is voor Sedona. Vanavond lekker gegeten bij een Italiaans restaurant. Pizza, spagetti, kalfsvlees....heerlijk. Overigens wist de serveerster echt niet waar Italie lag, laat staan of ze weet waar etc etc...Vanavond nog even heerlijk bij het zwembad gelounged.....morgen.....de Grand Canyon

 

Meer OAK Creek (kaartje)

 

3-jul

di

Sedona - Seligman Grand Canyon

 Bovenstaande route lijkt totaal onlogisch maar we kregen even "the kicks of Route 66" dus hebben we even een ommetje gemaakt naar Seligman. Een dorpje aan de "mother road R66". We hadden op het AA forum gelezen dat dit best de moeite waard is dus vertrokken we mooi op tijd uit Sedona. Het eerste stuk schoot niet echt op. Een onvervalste bergweg (89A) richting Flagstaff. De redrocks werden onderweg greyrocks en het landschap veranderde totaal.

In Flagstaaf hebben we de Ford weer even volgegoten. Beetje lastig bij het tanken met je creditcard is dat je een postal zip (postcode) moet intikken. In Palm Springs ging dat goed want daar vulde ik gewoon 1111 in en dat werkte. Goed, na wat hulp van de pompjuffrouw stroomde de gallons door de slang. Flagstaff is een leuk stadje en ademt ook de sfeer (vergane glorie) van R66.

 

Op weg dus naar Seligman een klein stukje R66 (voor de liefhebbers; vergane benzinestations, motels etc. We besloten om de Interstate 40 te nemen. Zo kom je het snelst in Seligman. Thuis had ik "get your kicks on Route 66" in veel verschillende versies (o.a. de Rolling Stones) gedownload en op cd gezet. Raampje open cd in de speler. Geluid op max en kick down met de automaat. Ja inderdaad een kick. Na een klein uurtje waren we in Seligman. Historie, kitch en nostalgie op elkaar gestapeld. Geweldig om even te zien. De sfeer hier is heel bijzonder. Veel gekke souvernierwinkeltjes, oude auto's, prullaria etc. We hebben wat T shirts, boekjes en een R66 bordje gekocht. Tip: Angels Barber Shop, de nostalgie druipt er af. Hier zagen we ook een sticker van het AA forum (wisten we). We hebben hier 1,5 uur rondgeneusd. De foto's zeggen genoeg.

Daarna via een klein stukje R66 terug naar Ash Fork. Niks bijzonders maar wel een beetje kick. Syb vond dat de CD te hard stond. Gelukkig kon ze niet zo makkelijk bij de knoppen.

Rond 13.00 arriveerden we bij de Grand Canyon. Na het incheckken in het hotel snel op weg naar de Mac (alweer?) en toen naar de Imax. De film die ze daar draaien is zo prachtig (hebben we in 1999 ook gezien) dus die willen we opnieuw beleven. Helaas was de voorstelling net begonnen en zouden we een uur moeten wachten. Tip: de voorstellingen draaien ieder uur om ..30, dus niet om 14.31 aankomen zoals wij deden. Dus gaan we morgen ochtend.

 Na 10 minuutjes stonden we bij het eerste uitzichtpunt in de Grand Canyon. Wat een ongelofelijke beleving. We hadden dit al eens gezien maar beleefden die ervaring opnieuw. Vervolgens met de shuttlebus wat uitzichtpunten bekeken. Wat ons op viel was het feit dat het op 3 juli, hoogseizoen, redelijk rustig was. Nergens wachttijden of parkeerproblemen. We konden onze auto vlak bij het instappunt van de shuttlebus parkeren. Nadat we wat uitzichtpunten hebben bewonderd zijn we teruggegaan naar ons hotel om een duik te nemen in het heerlijke zwembad. Daar zagen we voor het eerst Nederlanders. Vanavond gaan we buffetten en is er opnieuw een geweldige dag voorbij.

         

 

Meer Winona Route 66 2

Webcam Grand Canyon 

Filmpje Grand Canyon (YouTube)

Omgeving Flagstaff

Meer Grand Canyon (NL)

 

4-jul

wo

Grand Canyon - Monument Valley

 Vandaag is het Independeceday, de nationale feestdag in Amerika. Vanmorgen lekker ontbeten in ons hotel. Een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet. Daarna naar de supermarkt inkopen doen, tanken en vervolgens om half negen de Imax film te bekijken. Deze film begint met een spectaculaire helicoptervlucht vlak boven de Coloradoriver diep in de Grand Canyon. Het is zo absurd realistisch dat je je soms vasthoudt aan de leuning van de stoel. Schitterende (vaak gebruikt woord op deze site) beelden laten je de Grand Canyon tot in de laatste vezel beleven. We waren er echt stil van.

 Toen opweg langs de zuidrim van de Grand Canyon. Diverse uitzichtpunten bekeken met telkens een ander zicht op deze enorme kloof. (1 van de 7 wereldwonderen jawel). Op het laatste uitzichtpunt bevindt zich "desertview". Dit is de ultieme blik op de GC en aan de andere kant de "painting desert". Bekijk de foto's maar want een plaatje zegt meer dan een praatje.

Vervolgens op weg naar een volgende, unieke beleving; Monument Valley. In 1999 waren we hier ook en vonden dat toen 1 van de mooiste parken.

Na de Grand Canyon veranderde de natuur van veel groen naar woestijn rood, geel, grijs en alle kleuren van de regenboog. Het heet hier niet voor niets de painted desert. Het is tevens het gebied van de Navajo indianen. De oorspronkelijke bewoners van dit enorm uitgestrekte gebied hebben hier hun reservaat. Denk daarbij niet aan wigwams of ander soort tot de verbeelding sprekende behuizing. Nee, de Navajo's leven in krotten, uitgeleefde caravans etc. Hier heerst de armoede van de Native's. De ooit zo trotse, oorspronkelijke bevolking hier.

Onderweg doen we nog een kraampje aan waar indianen zelfgemaakte sieraden verkopen. Syb heeft daar een mooi armbandje gekocht. De Indiaan, gezeten achter z'n kraampje vroeg waar we vandaan kwamen...Holland...ohh Amsterdam, but you don't wear klomps...Volgende keer als we kwamen moesten we water voor hem meenemen. Tja...zo heeft hij z'n programma klaarliggen.

 Rond de middag hebben we even een broodje gescoord bij een plaatselijke "food shop". Rond 14.00 kwamen we aan bij de Gouldings Lodge. Een motel aan de rand van Monument Valley. Wat is het hier prachtig (ook al vaak gebruikt). De lodge biedt een spectaculair uitzicht. Wij hebben een huisje boven op de berg vlak achter de appartementen met een droomuitzicht over het gebied.

Hier bevindt zich de oude Trading Post van Harry Gouldings. (google maar even op). Hier zijn tientallen westerns opgenomen. (o.a. The Searchers, Stagecoach maar ook Back to the future en nog veel meer). Later is er een motel gebouwd en daar zitten wij dus. Na het inchecken hebben we even de koelbox voorzien van verse ijsklontjes en zijn we op weg gegaan naar "Monument". Na het visitorcenter te hebben bezocht nemen we de 17 miles drive. een route die we zelf hebben gereden met onze "Hertz slurper". Dit park is zo bijzonder (vinden wij). Zie ook maar weer de foto's.

Vanavond heerlijk gegeten in het plaatselijke restaurant. Lekker watertje er bij want ze mogen hier geen alcohol serveren c.q. verkopen. (Navajo wet). Nu lekker op ons balkonnetje de site bij werken. Sigaar(tje) er bij. Ga de site straks proberen te uploaden want er is een (zwakke) internetverbinding. Hier vieren ze trouwens geen 4 th of July. Amerika's onafhankelijkheidsdag. Hoe zou dat toch komen. Morgen naar Moab...ook rood :)

 

5-jul

do

van Monument Valley – Moab

Om kwart voor 6 stond ik vanmorgen foto's te maken van de moeder aller zonsopkomsten in Monument Valley. Prachtig zoals die koperen ploert langzaam de omgeving oranje kleurde en zich uiteindelijk openbaarde. Opnieuw het begin van een lange hete en droge zomerdag. Vandaag zouden er volgens Weather Channel opnieuw hitte records worden verbroken. De hitte hier is enorm maar niet zo drukkend als bijvoorbeeld in Nederland. De vochtigheidsgraad is heel laag en dat maakt het toch "dragelijk".

Na een stevig ontbijt bezoek ik nog even het Gouldings museum wat gehuisvest is in het voormalig woonhuis/tradingspost. Hier is ook een tentoonstelling over de vele westerns die daar zijn gemaakt. Na nog even bijtanken gingen we op weg naar Moab. Dit is een echte "scenery route". Wel heel veel afwisseling onderweg van dit landschap zorgen er voor dat de rit goed te doen is.

 Onderweg zien we nog de "Mexican Hat", een gesteente wat veel weg heeft van een mexicaanse hoed. Vlak voordat we rond 12.00 Moab in rijden zien we opeens een berg met een enorm gat. Het zou onze eerste Arch zijn die we zouden tegenkomen. Nadat we naast ons Super 8 motel een broodje hebben gegeten gaan we op weg naar het Arches park. Ook dit park is weer anders en schitterend. De vormen van de gesteentes zorgen al gauw voor hilariteit bij de vrouwelijk inzittenden. Halverwege, nadat we de Delicated Arch hebben gezien, besluiten we om terug te keren naar ons Motel.

Het is inmiddels 16.00 uur en we willen graag nog even een duik nemen. Bovendien heeft Syb het wel een beetje gehad met die prachtige rode rotspartijen. Het is namelijk ziedend heet vandaag. We hebben wederom een heerlijk zwembad en al snel komen we in gesprek met een paar Amerikanen uit Denver. Uiteraard heb ik meteen gevraagd waar je daar het beste kan skien. Ze vragen ons ongeveer alles over Nederland. Veel onbenullige vragen als; wat voor auto hebben jullie, rijden jullie in een Smart? Hoeveel inwoners zijn er in Nederland. Oh waren jullie in Florida bij Cape Canavaral...woow...heb je een lancering gezien. Natuurlijk ook de bekende onderwerpen als tulips, windmills, watermanagement (!) ivm met de ramp in New Orleans zijn we hier beroemd om de deltawerken en wordt dit gezien als een unieke oplossing om dergelijke overstromingen te voorkomen.

 Broer Gijs even uit z'n bed gebeld. Had ie nog tegoed want hij belde ons op Schiphol op met de mededeling dat we vertraging hadden. Grapjas, dat hadden we al gezien op de schermen. Hij geeft vanavond een feestje want hij wordt 60. We hadden er graag bij willen zijn maar dan zou de reis een stuk duurder zijn geworden (hoogseizoentoeslag) maar we gaan er vanuit dat hij dat nog wel goed maakt. Lekker eten op kosten van m'n broer is altijd leuk.

Nadat we gegeten hebben bij Denny's, een restaurant naast ons motel, zitten we nog een paar uur bij het zwembad met een gemeleerd gezelschap uit Denver en een familie uit Gstaad. Het zwembad is open tot 23.00 uur dus we vermaken ons hier prima

 

Filmpje Monument Valley

Monument Valley

 

6-jul

vr

Gehele dag Moab en omgeving.

 Vanmorgen eindelijk eens doorgeslapen tot 08.00 uur. Normaal ben ik rond 4 uur wakker om daarna nog een beetje te doezelen. Na het ontbijt zijn we eerst boodschappen gaan halen in de supermarkt. Haha ze hebben hier geen Rose, in Utah verkopen ze geen wijn en sterke drank. Heeft te maken met hun geloof. Wel heel veel verschillende soorten bier. Gelukkig heeft onze schepper hier een uitzondering gemaakt :).

In ieder geval nemen weer vrachtladingen water, ice tea (witte ice tea, lekker) en AA drank mee. Je drinkt hier heel veel. Jolanda heeft in Palm Springs een telefoonkaart gekocht om naar huis te bellen. Echter...overal alleen maar muntentelefoons. Om gek van te worden. Ik zeg 'vraag het even aan de customer mevrouw'.  En ja hoor...je moet een nummertje krassen op de het pasje. Dan dat nummer bellen of zo en gelukt, na 5 minuten contact met opa in Vlissingen. Wat? Stormt het en regent het in Nederland, nee toch. Moet een grapje zijn. Maar het is echt zo. Hier vallen de mussen brandend naar beneden door de hitte. Vandaag valt het mee, de verwachting is zo'n 34 graden op z'n heetst. Heerlijk.

Ik heb eerder gezegd dat het All Star (schoenen %$#%$#) boek nog niet gesloten was. Toen we supermarkt uitkwamen zag Syb aan de overkant een drugstore en sportzaak. "We gaan daar even kijken hoor" terwijl Canyonlands ligt te wachten. Goh wat jammer, ze hebben ze niet...volgende keer (?) beter.

Canyonlands is ongeveer een half uurtje rijden. Allereerst nemen we even de afslag naar Death Horse State Park. Een vaag verhaal over dode paarden in de cowboytijd. Maarrrr een schitterend uitzicht op de Coloradorivier. Hier raken we ook aan de praat met een Amerikaans gezin. De vader draagt een paraplu terwijl de kinderen een soort rugzak dragen met een watervoorraad en een slangetje vanuit het "reservoir" naar een een aansluitklemmetje naar hun mond. Soms moet je je echt inhouden om niet de slappe lach te krijgen. Tot overmaat van ramp spreekt de "paraplu" ons aan: where you guys from, Holland..amazing...woow...how many people live in Holland...en nog meer van dit soort interresante vragen.

Toen op pad naar Canyonsland. We dachten dat we alles gehad hadden maar ook dit park doet ons weer verbazen. Het hoogtepunt was de wandeling naar de Mesa Arch. Een vrij korte wandeling van zo'n 10 minuten heen en terug. De arch (boog) is echt ongelofelijk. Syb er bovenop. "ik vind het wel een beetje eng, kom op je bent toch geen watje", nou bekijk de foto's maar. Canyonlands is prachtig met heel veel spectaculaire uitzichten.

Time to swim. Rond 15.30 waren we terug in het hotel. De rest van de middag heerlijk aan het zwembad gelegen. De Zwitsers uit Gstaad gaan morgen ook naar Bryce Canyon en zitten in het zelfde motel. Ze hebben een zoon van de leeftijd van Syb. Maar het klikt niet, jammer, skieen in Gstaad lijkt me wel wat. Na het eten, weer bij Denny's hangen we nog even bij de pool en duiken rondt 23.00 in bed.

 Foto's Moab 1

Arches National Park  || Canyonsland | Death Horse Point 2

 

7-jul

za

Van Moab naar Bryce Canyon.

Volgens onze planning zouden we vandaag via het Nationale Park Capitol Reef, naar Bryce gaan. Uiteindelijk hebben we tijdens ons ontbijt toch besloten om dit niet te doen en de snelste route naar Bryce Canyon te nemen. Binnendoor, via de scenic byway 12 zou wel eens een hele lange rit kunnen worden. Zeker nu het weer wat instabiel lijkt te worden. Er wordt veel onweer enzo verwacht. Dus gaan we rond half acht na een karig ontbijtje (donuts, toast met jam en appelsap) op weg naar Bryce Canyon. De Interstate(snelweg) 70 is een beetje saai. op een gegeven moment staat er een bordje dat de volgende 103 miles er geen service zou zijn. Geen parkeerplaats, benzinepomp maar een woest landschap.

Na Salina gaan we er af en nemen de scenic drive 89 zuid. Het wordt opeens een beetje Oostenrijk, riviertje langs de weg, sneeuw op de bergtoppen, groene weiden met koeien etc.. Na een uurtje binnendoor komen we aan in Panguitch. Een dorpje er voor zijn we nog even de weg af geweest, het dorpje in. Wat een zootje maken die Yanks er toch van. Overal autowrakken, oude stacaravans afgewisseld door schitterende bungalows. Contrast op contrast. In Panguitch wordt de tank weer volgetankt. Ik wil eigenlijk nog steeds een foto maken van zo'n enorme truck maar het wil tot nu toe nog niet echt lukken. Bij Panguitch moet je links af en wat gebeurd er. Ik kijk in een flits naar rechts en zie een enorme parkeerplaats vol met die megatrucks. Even plaatjes schieten hier dus.

We hebben bij de Grand Canyon in de shop een cd gekocht met cowboymuziek. Die draaien we helmaal grijs. Het slaat helemaal nergens op (Rawhyde.....) maar het is wel leuk. Rond 12.00u ur komen we aan bij Best Western Ruby's inn. Dit motel ligt pal bij de ingang van het park Bryce Canyon. We kunnen al inchecken en joepie, we hebben een prachtige grote kamer met zelfs een koelkast en magnetron. Ruby's is best een groot complex meet veel winkeltjes restaurants etc. Jolanda en Syb kopen een hele mooie trui. We eten eerst een pizza (we krijgen een idioot groot exemplaar), ik een hotdog en storten ons vervolgens op de plaatselijke shop. Neeeee ze hebben hier schoenen...kom op we hebben haast.

Toen we weer buiten kwamen werden we verrast door...regen...jawel...regendruppels die uit de lucht vallen. We besluiten om het even aan te zien maar al snel zitten we in de auto op weg naar Bryce Canyon. We rijden eerst tot het einde van het park om dan weer terug te rijden en de bekende uitzichpunten te bekijken. Het zonnetje laat zich al weer zien en de diverse uitzichtpunten doen weer verpletterend aan. Ondanks het feit dat we hier al eens geweest waren was het toch weer heel bijzonder. Vanavond hebben we heerlijk genoten van het buffet. We hebben daarna nog heerlijk gelounched bij het zwembad.

 

Bryce Canyon

 

8-jul

zo

Van Bryce Canyon via Zion National Park naar Las Vegas

Het ontbijtje vanmorgen smaakt prima op "Bryce point", een van de mooiste uitzichten in het Bryce Canyon park. Bij de winkel hebben we wat broodjes gehaald en hebben besloten om deze lekker op te eten in het park.

Vandaag gaan we richting Las Vegas maar doen toch eerst nog even een stukje Bryce. De zon schijnt uitbundig en het gesteente maakt daar de mooiste kleuren van. Opeens verschijnen er 2 squirrels (eekhoorntjes). Ze zijn een beetje schichtig. We geven ze wat kruimels van ons ontbijtje.

Daarna gaan we op pad, het park uit langs Ruby's inn. Eigenlijk hadden we hier nog wel iets langer willen blijven maar ja zo gaat dat, prioriteiten stellen. Even later rijden we door kleine dorpjes waarbij mijn oog op eens valt voor een onvervalst autokerkhof. Snel neem ik wat plaatjes. Prachtig die ouwe bakken die hier langzaam liggen te verteren. Ze zijn zelfs te koop voor de liefhebber. Dit vind je alleen hier. Wat ook (opnieuw) opvalt is de ongelofelijke rotzooi die mensen rond hun huizen verzamelen.

Tussendoor doen we ook Zion National Park aan. Eigenlijk moet je hier een paar dagen blijven, zo mooi, ook heerlijk om lange wandelingen te maken. Maar dit staat niet in onze planning. We schieten wat mooie plaatjes en genieten op de tussenstops van de mooie omgeving. Na Zion gaan we naar de snelweg (Interstate 15) richting ......Las Vegas. Allereerst rijden we door een soort maanlandschap met erg kale bergen. Daarna wordt het vlakker...de woestijn van Nevada....In de verte zien we wat rookpluimen van "bos"brandjes. We eten wat bij een Mac. Niet dat we van die Mac liefhebbers zijn (behalve Syb) maar dit gaat nou eenmaal het snelste.

Na een uurtje zien we de contouren van Las Vegas. De bekende Stratosphere toren steekt er markant uit. Wat geweldig dat we hier weer zijn. Syb wordt helemaal hyper als we er door heen rijden en weet niet waar ze moet kijken.

Neverlost brengt ons keurig bij het Las Vegas Hilton. Een hotel, net even buiten de Strip. We parkeren onze auto op een 15 minutes parking en gaan op weg naar de ingang. Dit is gemakkelijk te vinden. Er staat wel een enorme rij bij het inchecken. Het hotel is een echte klassieker en is wereldberoemd wegens de 372 uitverkochte optredens van Elvis Presley. Niet dat we fans zijn of zo maar wel een leuke wetenswaardigheid dat de King hier 8 jaar heeft vertoefd. We krijgen een hele mooie kamer op de 13e verdieping met uitzicht op Las Vegas. We zijn in de zevende hemel als we het uitzicht zien.

Nadat de bagage is bovengebracht en ik de auto in de megaparkeergarage zet gaan we het hotel verkennen. Wooooow moet je dat zwembad zien....etc etc. We drinken wat in een van de barretjes in het hotel. Ik waag een dollar aan een gokautomaat en krijg meteen 6 dollar winst. Meteen stoppen....tja zo word je rijk :)

Even later liggen we aan een schitterend zwembad. Live muziek en prachtige serveersters die Margharita cocktails serveren voor de helft van de prijs. Om 19.00 gaan we terug naar onze kamer en na wat opgefrist te hebben gaan we eten in een van de vele restaurants. Het eten is hier prima..... Na het eten besluiten we het dichts bij zijnde casino casino te bezoeken "Circus Circus". In dit hotel hebben we in 1999 overnacht en is zeer kindvriendelijk. Syb heeft dit in haar geheugen gegrift en even later zitten we in een kakafonie van lawaai, knipperende lichten etc. Hier zijn veel kinderattracties waar de kids zich prima mee vermaken. Je kunt er couponnetjes mee winnen. Al snel heeft Syb er zo'n 270 gewonnen met muntje schuiven (zie foto's). Nadat we de coupons hebben ingeruild voor een knuffel en 2 pennen, keren we huiswaarts. De hotels liggen naast elkaar maar het is al gauw een kilometer lopen. Totaal versleten komen we aan op onze kamer om nog even te genieten van het uitzicht. Las Vegas by night...

Las Vegas guide (NL)

Elvis in Las Vegas 2 3 4 5 6

Early Las Vegas

Historie Las Vegas

Filmpje Elvis in Las Vegas

 

9-jul

ma

Las Vegas

Vanmorgen lekker uitgeslapen tot 8 uur. Vanuit het raam hebben we zicht op de zonsopkomst van Las Vegas. Vandaag gaan we stad verkennen. Na een stevig ontbijt in het buffetrestaurant gaan we op pad. Je loopt dan al bijna een kilometer door het hotel/casinocomplex om buiten te komen. Onderweg valt ons een automaat op waar je Ipods uit kan halen. Gewoon eentje uitkiezen van zo'n 200 dollar, creditkaart er door heen en hoepla daar kom tie. Ik vraag Syb of ze er eentje wil maar dat wou ze niet :)

 Ons hotel bevindt zich net buiten de Strip. Het is echt een aanrader. Ruim, mooi, schoon, overzichtelijk en niet zo hectisch als de Hotels op de strip. Een ritje met de monorail, je stapt vanuit het hotel zo in, brengt je in zo'n 10 minuten bij de Strip. En het is nog leuk ook want je ziet de skyline van Las Vegas aan je voorbij trekken.

We stappen uit bij het Harrah's hotel. Een afdakje vanaf het uitstappunt van de monorail biedt wat bescherming tegen, de zich nu al aangekondigde hitte. Aan beide kanten zorgen waterverstuivers voor enige verkoeling, althans gevoelsmatig.

Buiten Harrah's zijn wat kraampjes met t-shirts. Lekker goedkoop 5 euro voor een t-shirt en 10 euro voor een foute bloes. Natuurlijk werken die kraampjes als een soort rem als je met vrouwen op stap bent maar gelukkig blijft de schade beperkt. Naast Harrah's lig Venetian. Een enorm stijlvol complex in de sfeer van Venetie compleet met San Marcoplein, nauwe winkelstraatjes, de gracht (canal) met bijbehorende gondels etc etc. Als je het gebouw binnenkomt word je al overdonderd door de enorme schilderingen aan de muren en het plavond. Ons oog valt op een kraampje waar je tegen betaling aan de zuurstof slang mag terwijl je daarnaast nog kan kiezen voor een massage met vreemde voorwerpen. In onze ogen overbodige onzin en lachwekkend. Venetie is echt groot met straatjes, grote pleinen waar schilders hun plaatje maken, een mime speler etc. Er goed en indrukwekkend.

We besluiten om hiervandaan naar "Paris" te gaan. De equivalent van de Venetian. Op advies besluiten we om de "langere" stukken niet te lopen en nemen dus de bus. De shutle bus (Deuce) rijdt met een grote frequentie de Strip af en aan. Een dagkaart kost 5 dollar en dat betaal je bij de chauffeur. Lekker goedkoop en makkelijk. "Paris" doet ons ook weer verbazen. Een nagebouwde eifeltoren (iets kleiner als de echte), Arc de triomf met bijbehorend chaotisch verkeer etc etc. Binnenin is de sfeer ook weer apart. We lopen nu in nauwe straatjes in Parijs met alles wat er bij hoort, veel restaurantjes, winkeltjes, ook weer perfect gemaakt. We besluiten om een hapje te eten, het is tenslotte al weer 12.30. Als je in Frankrijk een croque monsiuer (tosti) besteld dan krijg je die in een bescheiden vorm. Maar ja, om ons er aan te herinneren dat we toch echt in Las Vegas zijn is dit exemplaar van een iets ander formaat.

Vanaf Paris doen we nog de Mirage aan. Hier loopt achter de etalage een witte tijger het heen en weer te krijgen. Ik waarschuw de dames om deze vriend niet recht in de ogen te kijken want je weet maar nooit. Gelukkig is er voor hem geen ontsnappen aan. Het volgende hotel is New York New York. Ook hier een beetje het zelfde, zeer sfeervolle, effect. Tussen de wolkenkrabbers worstelt zich een achtbaan. Verder is prominent het vrijheidsbeeld aanwezig.

 Aan de overkant is het MGM casino. Hier nog even gekeken naar de demonstratie met leeuwen. Volgens mij krijgen die wied te eten want ze zijn zo mak als wat terwijl er voortdurend 2 kerels in de glazen ruimte aanwezig zijn. Je kunt er zo onderdoorlopen, leuk gemaakt. Na links en rechts nog even rond te hebben gekeken besluiten we om de bus terug te nemen naar Harrah's. Hier kopen we wat T-shirts en een foute bloes in de stijl van Las Vegas. Syb had vanmorgen in Venetian een t-shirt gezien. We besluiten om daar nog even naar binnen te gaan. De voetjes beginnen langzaam wat branderig te worden. De monorail zet ons weer keurig af bij het hotel waar we even laten heerlijk bij het zwembad liggen. Vanavond lekker gegeten in een buffetrestaurant. Hier geen wachtrijen zoals we hebben gezien op de Strip waar om 16.00 uur, opening buffetin MGM, al een rij stond van 50 meter. Ach ja, je maakt keuzes. Na nog wat dollars in de kasten te hebben gegooid (we staan nog steeds op winst) vallen we rond 23.00 in slaap. Morgen Death Valley, lekker warm moeder

Filmpje las vegas

 

10-jul

di

Van Las Vegas naar Death Valley 

Vanmorgen lekker relaxed, we hebben geen haast want we willen niet vroeg in de middag aankomen in Death Valley waar de middag temperaturen rond de 49 C zijn. Na een eenvoudig ontbijtje, broodje bij een bakkerszaakje in het hotelcomplex gaan we uitchecken. Ik parkeer onze bolide vlak voor de ingang van het hotel om vervolgens de bagage te halen. Helaas hebben we geen Valet parking (betaalde) dus worden we vriendelijk verzocht door een Amerikaan, die groter en breder is als ik, om de auto een stukje verderop te parkeren. 

Zo gezegd zo gedaan en een kwartiertje later waren we op weg naar de Las Vegas Outlet Mall. Deze ligt even buiten Las Vegas. Vol verwachting stappen we naar binnen en...wat is dit winkelcentrum belachelijk groot!! Driftig wordt de plattegrond bestudeerd en ja hoor....een complete Converse (All Stars) winkel binnen bereik. De winkel is snel gevonden en een uurtje later zijn we in het bezit van 2 paar All Star schoenen, 1 levi's en nog wat andere tierlantijntjes. De schoentjes zijn zo'n 30 euro goedkoper als in Nederland.Op de parkeerplaats vraagt een Amerikaans vrouw a la Shakira, net stappend uit een enorme SUV (gigantisch grote auto) , aan mij of ik weet welke dag het is vandaag (maybe it's a stupid question hihi). Ik leg haar uit dat het dinsdag is (thanks). De dames vragen in de auto wat deze mevrouw met mij te bespreken had. Altijd nieuwschierig.

Vanaf het winkelcentrum is het even zoeken naar de highway. Onderweg zien we benzinestations met Amerikaanse vlaggen die zo groot zijn als een half voetbalveld. Links en rechts ontwaren we wat losgroeiende Yukka's (cactussen). Syb heeft er geen notie van en staart aandachtig naar haar nieuwe aanwinst. Bij Pahrump tanken we, in dit dorp zijn ook wat grote supermarkten, o.a. de Walmart. Tegenover Mac Donnald zit de Smith's supermarkt, hebben ze verse broodjes. Lekker met vers beleg. Het wordt nu allemaal wat zanderiger en kaler. Duidelijk op weg naar de desert. "Neverlost" heeft iets nieuws bedacht en heeft een kortere route over een zandpad in gedachten. We besluiten om dit maar niet te doen. We willen niet over 100 jaar als 3 geraamten in een roestig overblijfsel gevonden worden door een plaatselijke Redneck. (Persoon die woont in een caravan en heeft 3 oude auto's en veel rommel achter z'n caravan en rijdt graag op en Squad).

We besluiten om eerst Dante's View te gaan bekijken. Dit is het mooiste en spectaculairste uitzicht over Death Valley. De weg is op het laatst een beetje bochtig maar de moeite wordt beloond. Een adembenemend zicht over de vallei met in de diepte, duidelijk zichtbaar, de zoutvlakte. Je kunt hier eindeloos kijken zonder iets van een menselijk bouwsel te zien. Indrukwekkend. Daarna kijken we bij Zabriskie point, een duinachtig landschap.

 Daarna is het tijd om in te checken in de Furnace creek ranch. Een motel (lodge) geheel omgeven door een oase. Verder is hier ook een 18 hole's golfbaan. Strak groen, voor de liefhebbers: de laagstgelegen golfbaan ter wereld. Wat is het hier heet, abnormaal, je adem wordt afgesneden door een zinderende warme wind. Het lijkt wel het oplichten van de deksel van een kokende pan water. Het enige lastige is dat je de deksel niet terug kan zetten. (ok ik overdrijf een beetje). Gelukkig loeit de Airco zich een slag in de rondte en is het op de kamer zeer aangenaam.

 We besluiten nog even "Badwater" aan te doen, dat is maar een stukje rijden. Hier kun je de zoutvlakte ervaren en er een stukje over heen lopen. Heel bijzonder en heeeeeet. Dan te weten dat ik een paar maanden terug nog bij -35 op een snowscooter door Lapland scheurde. Daarna weer terug naar Furnace Creek. De dames besluiten om het zwembad op te zoeken. Ik laat dat even aan me voorbij gaan. Na 20 minuten staan ze weer voor de deur. Het water is warmer als de buitenlucht. Totaal onhoudbaar. Na douchen etc lopen we naar het plaatselijke restaurant en eten daar o.a. de befaamde Tacosalade. Heeeerrrlijk. De ober geeft aan dat het eigenlijk te koud is voor de tijd van het jaar. Of hij het serieus meent zullen we nooit achter komen. Dat ie een klap van de molen heeft gekregen staat vast. Om 22.00 liggen we te snurken onder het genot van een loeiende airco.

Filmpje Zion National Park

Death Valley

Dantes Vieuw

Zabriskie Point

 

11-jul

wo

Van Death Valley naar Yosemite.

 Vannacht hebben we de airco op max gezet net als de plavondventilator. Dat zorgde er voor dat we rillend van de kou wakker werden. Maar de kou was snel verdreven toen we even de deur open deden om te kijken hoe het buiten was. Ik zag wat plassen water links en rechts en kwam tot de conclusie dat het vannacht geregend had. We moesten er op tijd uit want we hebben vandaag de langste rit voor de boeg. Van Death Valley via Bodie State Park (een verlaten mijndorpje) naar Yosemite National Park. Iedere morgen laat ik de koelbox leeglopen. Die koelbox hebben we de eerste dag gekocht bij een supermarkt. Tip: neem er een met een aftapkraantje onderin. Superhandig. Je vult de box s'morgens met een paar zakken ijs uit de ijsmachine. De hele dag heb je koele drank bij je. 's-Avonds even aftappen en opnieuw vullen.

 Terwijl ik de koelbox dus aftap loopt er een coyote (wilde hond) voorbij. Alsof ie dat iedere dag doet. Ik heb geen camera bij de hand helaas. Coyote's leven in het wild. Kunnen wel agressief worden als ze honger hebben. Bij de supermarkt halen we wat broodjes en beleg en gaan, nadat we getankt hebben (op de ranch is een benzinepomp) op pad.

Death Valley is ook weer heel bijzonder. Vergestrekte uitzichten, onverwachte rotsformaties. We rijden langs de sand dunes (zandduinen). Eigenlijk moet je die zien bij zonsopkomst maar helaas, toen lagen we nog in de koelcel. De weg is een combinatie van een achtbaan en een soort wasbord. Nu merk je dat je in een Amerikaanse auto rijdt. Die zijn wat slapper geveerd dus je waant je in een rubberboot op volle zee. Onderweg staan waterreservoirs. Als je radiateur het begeeft c.q. oververhit raakt dan kun je hier water tappen. Onze temperatuurmeter blijft keurig in het midden staan. De omgeving is dor en droog. We zien wel steeds meer yucca's (grote cactussen) langs de kant van de weg. Na wat bochtwerk en heuveltjes zien we opeens een heel diep en breed dal met daarachter een gigantisch gebergte met besneuuwde toppen, het Sierra Nevada gebergte doemt op. Een gebergte met toppen ver boven de 4000 meter. De omgeving veranderd van desert naar gezellige stadjes. Ook hier heeft de tijd stil gestaan. Oude motelletjes, vervallen saloons, winkeltjes etc. erg leuk om te zien. Je bent geneigd om alles op de foto te zetten. In Bishop staat een waarschuwingsbord dat de doorgaande weg afgesloten is wegens brand. Oeps...wat betekent dat? We moeten langs deze weg. Een stukje verderop zien we dat de weg is vrijgegeven.

Een halve mijl na Bishop staat aangegeven dat de Tioga pass open is. Om 12.00 uur arriveren we in Lee Vining. Hier is de afslag naar deTioga pass. We eten een heerlijke Hot Dog bij een eettentje waar je buiten kan zitten. Hier is het heel ouderwets gezellig.

Even later zijn we onderweg naar Bodie State Park. Dit is een van de mooiste ghosttowns van Californie. Het stadje heeft een rumoerige geschiedenis achter de rug. Ooit werd hier goud gevonden en binnen de kortste tijd leefden hier zo'n 8000 mensen. Nadat de goudmijn was opgedroogd trokken de mensen naar elders. Uiteindelijk was het stadje volledig verlaten. De overheid heeft jaren later besloten dat het gebied een "state park" zou worden met een beschermde status. Je weet niet wat je ziet. De huizen liggen er zo bij als toen ze werden verlaten.Je kunt naar binnen kijken en zien dat alle huisraad er nog staat zoals het 70 jaar geleden verlaten is. Je mag overal kijken maar het is streng verboden om iets aan te raken. Buiten liggen oude machines, vergane auto's etc etc. Er is hier niets "gepretparkt". Alles is authentiek. Zo kan het dus ook. Zelfs de museumbeheerder ziet er niet uit maar laat je vriendelijk toe. Bodie mag je niet missen als je een stukje vergane glorie wilt zien.

 Daarna gaan we op weg naar Yosemite park. Een park waar de Amerikanen gek op zijn omdat het anders is als alle andere parken. Het heeft iets weg van onze Alpen maar dan grotendeels ongerept. Via de Tioaga pass bereiken we rond half 5 ons motel Yosemite View Lodge. Aanvankelijk hadden we dit motel gekozen omdat het balkons had aan de snelstromende Mercid River. Kuoni (reisburo) had per ongeluk "non river view" gereserveerd. En helaas, zo zij de juffrouw aan de telefoon, kon niets meer worden veranderd, excuus hiervoor. Nu staat in de Kuoni gids dat alle kamers riverview (zicht op de rivier) hebben dus die zijn nog niet van ons af. Bij de receptie bleek dat er nog voldoende kamers beschikbaar waren en met een extra bijbetaling van 20 dollar zitten we nu te koekeloeren naar een gigantische stroomversnelling. Prachtig wat een uitzicht hebben we hier. In de kamer is ook nog een open haard. Hebben we wel behoefte aan zo na Death Valley.Vanavond een lekkere Pizza gegeten in de plaatselijke Pizzeria. Daarna lekker op het balkon gezeten en genoten van het uitzicht

Yosemite View Lodge in El Portal

 

12-jul

do

Gehele dag Yosemite

 Weer een beetje relaxen vandaag want het is toch redelijk vermoeiend zulke lange ritten Maar het is de moeite waard omdat je onderweg voortdurend wordt geentertaind. Er zitten bijna geen saaie stukken tussen. Je zit ook op een "rustdag" nog wel een paar uurtjes in de auto. Het lastige van Yosemite is dat de mooiste punten toch wat ver van elkaar liggen. Na het ontbijt wordt de was gedaan (handig die was- en droogmachines). Tussentijds liggen we in het heerlijke zwembad dat op 10 meter van onze motelkamer ligt. Het ruikt hier een beetje naar gas en toevallig komt er een officieel mannetje langs die even kijkt naar een verdeelstuk en tot de conclusie komt dat het een overdrukventiel is en er verder niets aan de hand is.

 

Even later zitten we onderweg naar Glacier Point. Dit is volgens de Amerikanen 1 van de mooiste en spectaculairste uitzichtpunt ter wereld. Het is 30 mijl rijden. Syb zit voorin en leest de kaart. Gelukkig is er maar 1 afslag en die kun je niet missen gezien het bord wat aangeeft dat je rechts af moet. Na een 3 kwartier rijden komen we in de buurt van Glacier Point. Het is hier.....druk. De eerste keer dat we in deze vakantie moeten vaststellen dat het druk is. De parking is ook bijna afgeladen vol met honderden Alamo's, Hertzslurpers en andere huurbakken. Het krioelt hier ook van de Japanners. Vanaf de parking is het nog een stukje lopen naar Glacier Point. Inderdaad een mooi uitzicht. Maar wij zijn al zo verziekelijk verwend van uitzichten dat we ook weer niet super onder de indruk zijn. Maar toch moet je er wel even langs als je hier bent. Het barst hier ook van de Squirrls (eenkhoorntje).

Ook wat vreemde vogels waaronder een dove kwartel (volgens Syb omdat ie niet op de foto wil) Hier picknicken we onze broodjes weg, bezoeken het winkeltje en vertrekken vervolgens, dezelfde weg terug naar de vallei. Onderweg stoppen we nog een paar keer voor wat fotoshots. We gaan even naar de "lower falls", een spectaculair waterval, althans dat vonden wij in mei 1999. Toe was het een heldendaad om op de brug te staan. Je werd kletsnat van de nevel. Aangekomen bij de waterval zien we in de verte een straaltje naar beneden sijpelen en voor ons stroomt zachtjes een beekje. Wat een verschil toch. Tja in juli stroomt de waterval veel minder.

Daarna kijken we nog wat rond in de vallei, en gaan we weer terug richting "El Portal" (ons motel wat zo prachtig aan de Mercid river ligt). Het is overal zo druk dat we het voor gezien houden. Hier moet je eigenlijk komen buiten het seizoen of je moet lange wandelingen willen maken. Het is gek, als we in de Alpen zijn dan lopen we elke dag een stevig stuk. Hier trekt het ons wat minder o.a. ook door de hitte. Zelfs boven op Glacier Point was het rond de 30 graden. Volgens de Amerikanen die wij spraken uitzonderlijk warm.

 Uiteraard belanden we al snel in het zwembad en genieten van de omgeving. 's-Avonds eten we in het steak restaurant. Daarna gebeurd er nog iets bijzonders. Gisteravond zaten we nog even op het balkon en zagen we opeens een katachtig beest voorbij komen, over ons balkon, jawel. Hij kwam en verdween. Snel in de boekjes gekeken wat het was. Een wasbeertje, o wat lief zo'n beestje. Dus vanavond rond dezelfde tijd, met wat crackers en camera bij de hand....wachten, en ja hoor daar kwam ie. Op z'n gemakje at ie de crackers op. Poseerde voor de camera en nadat ik enige aandrang gaf vertrok ie weer. Morgen komt ie weer langs maar dan zijn wij in.....if you'r going to San Fransisco

 

 

Yosemite 2 3 4

Mirror Lake,

Filmpje Yosemite

 

13-jul

vr

Van Yosemite naar San Francisco

Vandaag gaan we het natuurgeweld verlaten. Yosemite was ons laatste National park. Vanmorgen weer op tijd op pad. Na een half uurtje staan we opeens voor een stoplicht. Daaronder staat een bord dat de wachttijd 15 minuten kan duren. We moeten omrijden want de weg is geblokkeerd door een steenlawine. Dit is kennelijk al een tijdje zo want er liggen 2 nieuwe bruggen over de Merced River klaar voor de omleiding. We willen niet de kortste route nemen maar pakken de hwy 49 een stukje naar het noorden. Als je van bochten houdt moet je deze weg nemen. Een prachtige omgeving weliswaar maar je wordt er redelijk zeeziek van. Bij Coulterville verlaten we de "49" en gaan westwaarts richting de snelweg.

 We komen door hele knusse plaatsjes en even later scheuren we over de snelweg richting San Francisco. Het is giga druk hier. Aan de andere kant staat zelfs een file. Dat hadden we nog niet meegemaakt hier. Nadat we onderweg nog even hebben getankt en gegeten rijden we over de Oakland bridge SF binnen. Het is prachtig helder weer. Het hotel is snel gevonden. We hebben een kamer op de 10e verdieping met mooi uitzicht over een deel van SF. Daarna gaan we op pad, met de bus naar Fisherman warf. Hier zijn een aantal pieren waaronder de beroemde pier 39. Het wemelt hier van de mensen. Je kunt hier eindeloos shoppen dus je kunt je voorstellen dat we ons hier wel vermaken. Op het uiteinde van de pier liggen hier normaal honderden zeeleeuwen. Echter het ziet er heel rustig uit. Een stuk of drie, maar ze maken herrie voor 10. We kunnen Alcatraz en de Golden Gate Bridge niet zien omdat een vreemde wolkrand het zicht belemmerd. Het is hier trouwens behoorlijk fris (heerlijk).

 Er zijn hier heel veel restaurantjes waar je vis kunt eten. De krabben liggen hier en daar geduldig te wachten. We bezoeken ook het wax museum. (vergelijkbaar met madame Tussaud). Tijdens het shoppen langs de vele souvernierswinkeltjes, t-shirts etc komt Syb opeens een klasgenootje tegen van school, hoi. Hoe is het mogelijk dat je in Amerika een klasgenoot tegenkomt op de Fishermanswharf in San Francisco!!!! De familie maakt ook een rondreis maar dan andersom. We kletsen nog even en nadat we de hele wharf hebben gehad nemen we de bus terug naar het hotel. Het mooie weer heeft plaatsgemaakt voor nevel die hier als een soort rookwolk door de straten vliegt. Heel apart, nog nooit meegemaakt. In het hotel kijken we nog even bij het zwembad en vanavond hebben we heerlijk gegeten in het restaurant. Op tijd liggen we al in ons mandje.

 

San Francisco

Filmpje San Francisco

 

14-jul

za

Gehele dag San Francisco

Na een stevig ontbijt in het hotel rijden we rond half 11 richting Baker beach.Dit strandje biedt een prachtig zicht op de Golden Gate Bridge, de brug die zo markant is in San Francisco. Uiteraard tegen beter weten in want het is redelijk mistig. Na een kort ritje komen we aan en inderdaad, weinig brug. Wel een stukje onderstel maar daar blijft het bij. Vlak bij dit strandje is een grote parkeerplaats aan de voet van de brug. Ondanks de mist is het hier behoorlijk druk. Honderden Japanners staan hier foto's te maken van ...niets. De brug is in nevelen gehuld maar volgens mij hebben die gasten niet in de gaten dat ze witte foto's schieten, weliswaar met de hele familie er op.

 Vervolgens gaan we op weg richting Golden Gate park. Het grootste park van SF. We stoppen eerst bij het cliff house waar we een mooi zicht hebben op de oceaan en een paar rotsen waar honderden pelikanen en ander soortige vogels zitten.

Na nog een ritje door het Golden Gate park, wat is het druk hier, hele families staan klaar voor de wekelijkse barbecue besluiten we terug te gaan naar het hotel om daar de auto achter te laten. Even later zitten we in de cable car . Een uniek transportmiddel waar SF wereldberoemd mee is. De rijtuigjes worden door kabels onder het wegdek getrokken. We zien dat aan de andere kant van SF de zon uitbundig schijnt. Even later lopen we door Chinatown. Een wijk waar zo'n 100.000 chinezen wonen. Dat is weer eens wat anders dan Japanners. Het is hier een wirwar van straatjes met heel veel winkeltjes en restaurantjes. Hier koop ik nog een onvervalste (?) zippo voor 21 dollar.We wagen ons er maar niet aan. De magen rommelen intussen wel en eten we bij een fastfoodrestaurant een smakelijke hotdog.

Daarna nemen we cable car naar Marketplace Ferrybuilding  waar we wat rondstruinen. we hebben hier mooi zicht op de Oakland Bridge. Van hier uit wandelen we langs de pieren richting pier 39. Het zicht is nu mooi helder en we zien het eiland Alcatraz, met de beruchte gevangenis waar Al Capone z'n dagen sleet heel goed. Hier is het ook lekker druk maar wel gezellig en sfeervol, veel straatartiesten die hun kunstjes tonen. We lopen nog een rondje pier 39. Hee hier ligt "mijn" zippo voor 32 dollar, om vervolgens een ijsje te halen bij Ben en Jerry's, een ijscomanketen in Amerika. Syb herkent ze van grote afstanden. Na nog wat fotootjes te hebben gemaakt gaan we richting hotel. We hebben de nodige kilometertjes gemaakt. Inmiddels is het weer half acht, wat gaat de tijd op eens snel. Vanavond weer gegeten in het hotelrestaurant. Morgen gaan we naar Monterrey

 

San Francisco 2 3 4 5 6 7  

 

15-jul

zo

Van San Francisco - Monterey

Vannacht werden we gewekt door aan en afrijdende brandweerwagens, ambulanches etc. Het blijkt hier normaal te zijn dat die zo, met loeiende sirenes rondrijden. Vandaag niet al te vroeg richting Monterery. Het is tenslotte maar zo'n anderhalf uur rijden. In de mist verlaten we SF om binnen de kortste keren weer in het volle zonnetje richting zuiden te rijden. We hebben besloten om niet in het hotel te ontbijten maar zullen onderweg wel wat tegen komen. Nou dat viel tegen want we zaten al snel op een eindeloze snelweg met bochten en er was niets te beleven. Uiteindelijk hebben we toch een "food en gas" afslag gevonden en werd iedereen bijgetankt.

 Rond half een kwamen we aan in Monterey. Een heel knus motelletje. We hebben snel ingechecked en zijn op weg naar het Monterey aquarium. Dit is een van de beroemdste van Amerika en zeer mooi ingericht. In 1999 waren we hier ook en we wilden graag nog eens terug. Bij aankomst bleek het erg druk te zijn. Er stond een rij buiten van wel 50 meter. Even hebben we nog getwijfeld maar na de uitleg van de entreedame (hooguit 10 min wachten) Hebben we het toch maar gewaagd. En het wachten was de moeite waard. Hier hebben de Amerikanen echt een kunst van gemaakt.

Enorme basins met alle soorten vissen die je maar kunt bedenken. Het grootste bassin is net een Imax theater. Als of je naar een film kijkt komen de oceaanbewoners nonchalant voorbij. Syb wil zo hoog mogelijk zitten, stel je voor dat het glas barst:) (Even Apeldoorn bellen). Je kunt hier zowel binnen als buiten kijken. Na zo'n 2 uur houden we het voor gezien en gaan we terug naar het motel.

 Nadat we het toilet doorspoelen gedraagt deze zich als een doorbroken Hooverdam. Het water komt sierlijk naar boven en ik voel me in de Titanic als de eerste stralen de kamer in dreigen te lopen. Een onvoorziene verstopping. De receptie is niet echt hulpvaardig maar na we enige druk op de ketel zetten, de "manager" wordt gebeld, krijgen we een nieuwe, grotere kamer. We controleren eerst het toilet en die gaat als een raket. Daarna naar het zwembad(je). Hier zitten we met z'n drietjes lekker te genieten van de zon totdat het hek opengaat en een hele grote Amerikaan met een complete snorkelset het water induikt en als een onvervalste diepzeeduiker het zwembad ontdekt. Het is een koddig gezicht en we moeten er hartelijk om lachen. De slappe lach wordt erger als blijkt dat we in de opstijgroute van het plaatselijke vliegveld zitten. Een enorme Boeing vliegt op eens over ons badje met daarin de fanatieke duiker. Al vrij snel volgt het volgende vliegtuig. Haha wat leuk.

Rond half acht besluiten we om te gaan eten bij de Chinees aan de overkant. We hebben al lang ontdekt dat Chinese restaurants prima zijn in Amerika. Het restaurant is half gevuld als we binnenkomen en we vinden snel een prima plekje. Als voorgerecht bestellen Syb en ik een "kleine" tomaten soep en Jolanda een "kleine" Wontonsoup. Na 2 minuten komt de serveerster met 2 gigantische schalen met de soep (zie foto's) met 3 soepkoppen. Hier kan een weeshuis al een complete maaltijd aan hebben. We besluiten de soepmokken te vullen. Nog geen 5 minuten later komt de serveerster weer met het hoofdgerecht. We hadden 2 soorten beef en 1 zoetzuurgerecht van varkensvlees met een schaaltje rijst en noodels. We krijgen echter 1 grote schaal met beef. We hebben toch 3 gerechten besteld. Dit kunnen we trouwens nooit op met z'n drieen. Tot onze verbazing komen er nog 5 megaschalen bij. We staan perplex. Wie gaat dit op eten. We kijken er bij alsof we het normaal vinden en het eten smaakt heerlijk. Iedereen om ons heen neemt trouwens de gerechten die over zijn mee naar huis in een "doggybag". De serveerster is verbaast dat wij dit niet doen. Voor we het weten hebben we de rekening. Vanavond nog even nagenoten van deze prachtige en lachwekkende dag.

 

Big Sur 2 

Wijnstreek westkust

 

16-jul

ma

Van Monterey naar Santa Barbara

 De laatste week is in gegaan. De tijd gaat nu heel erg snel. We genieten van iedere minuut hier. Na een eenvoudig continantal takeway breakfast gaan we op weg richting Highway no 1.

De prachtige kustweg naar het zuiden. De weg langs de kust kenmerkt zich door aan de ene kant hoge bergen onderbroken door de grillige Pacific oceaan. De weg loopt pal langs de kust en biedt prachtige vergezichten. Onderweg staan deze uitzichtpunten prima aangegeven (vista points).

 Het is een beetje heiig maar het zicht is verder prima. We rijden door wat kleine gehuchtjes. Nemen heel veel foto's en genieten van de omgeving. De oceaan is diepblauw en ziet er vandaag rustig uit. We rijden zo lekker relaxed langs de kustweg. Gelukkig is het niet druk op de vele adembenemende uitzichtpunten. 

Op een gegeven moment komen we bij een strandje, overladen met zeehonden. Hele grote exemplaren vormen hier een kolonie. Kennelijk is het momenteel paringstijd want het lijkt wel een orgie. Ze kronkelen om elkaar heen. Ze maken er echt een feestje van. In een van de dorpjes lunchen we. De ober kent Nederland want hij is er al eens een paar keer geweest en z'n vrouw komt uit Helmond. Were do you live. Uhh west from Eindhoven...o... Dusseldorf, no that is Germany..ok...nice.... Hij heeft ook fricandellen in de vriezer liggen..lekker. Nadat ie afscheid van ons heeft genomen "houdoe" gaan we weer verder richting het zuiden. Wat een schitterende route is dit we stoppen om veel foto's te maken.

 Syb krijgt nog spontaan de hik dus dat duurt ook nog een half uurtje. Het wordt warmer in de auto, duidelijk een teken dat we nar het zuiden gaan. Rond 16.00 komen we an in ons motel. We hebben echt een schitterende kamer aan het mooi aangelegde zwembad. We besluiten om Santa Barbara morgen te verkennen en nu de tijd te benutten om te genieten van ons balkonnetje aan het zwembad.

Vanavond hebben we heerlijk gegeten bij het restaurant hier. Onze lachspieren worden opnieuw op de proef gesteld door de oberes ; How r you today..zucht..zucht...ze praat een beetje hard..Vanavond genieten we nog heerlijk van ons zwembadje. Morgen L.A.

 

Santa Barbara  2 3

 

17-jul

di

Van Santa Barbara naar Los Angeles

Vanmorgen lekker ontbeten in dit Supermotel.  Alles was hier perfect. Uitzicht, kamer, zwembad, restaurant etc etc. Hier hadden we eigenlijk wel 2 dagen willen blijven want we hebben geen tijd voor Santa Barbara. Vandaag gaan we op weg naar Los Angeles om de cirkel rond te maken. We kiezen om de kustweg te blijven volgen. Bij Malibu worden de huizen langs de kust steeds groter. we zien prachtige stranden met palmbomen.

 

Uiteindelijk komen we uit bij de pier van Santa Monica Beach. We willen hier graag nog even op het strand liggen. Parkeren is geen probleem voor 6 dollar staan we bijna onder de pier. De pier staat ook bekend om het feit dat hier Route 66 eindigt. Op de pier is een achtbaan en wat soevernirswinkeltjes. Daarna besluiten we om nog een uurtje op het strand uit te puffen. Nadat ik m'n handdoekje heb gespreid lig ik heerlijk op een van de leukste strandjes van Amerika. Hier is de serie Baywatch opgenomen met Pamela Andersson en concorten. Om me heen zie ik prachtige rondborstige gebruinde California girls voorbij komen. De een nog mooier dan de andere. Ook mijn dames verlekkeren zich aan de vele gespierde en gebruinde "sixpacs".

Opeens word ik wakker geschud door een lading zand die in m'n gezicht wordt gesmeten door een rennende familie Mexicanen of zo. Ik kijk verschrikt op, waar zijn de Pamela's. Het was een droom. Alleen grote families die herrie maken en het zo herkenbare geklik van Japanse camera's. Ook hier zijn ze niet van je af te slaan.

 Even later zijn we op weg naar.....Hollywood. we volgen de Venice Boulevard en rijden langs Venice Highschool bekend van de film Grease (Rydell high school). We maken wat foto's van deze school die we al zo vaak in de grijsgedraaide film hebben gezien. Syb zet "Grease" aan op haar MP3 en we genieten even van deze lokatie. Daarna gaan we weer verder op weg naar het Chinese theater in Hollywood. Ook hier kun je voor 6 dollar parkeren en even later lopen we over de Walk of Fame. We besluiten om een bustoer te doen zodat je niets hoeft te missen. De bustoer duurt 2 uur en we zien alle highlights van Hollywood. Bij het Chinese theater hebben sterren ook hand afdrukken gemaakt. De camera maakt overuren. Rond 19.00 houden we de pret voor gezien. Hollywood is een knusse wat vervallen wijk maar het heeft wel een bepaald sfeertje. En je kunt zeggen dat je er geweest bent.

We rijden terug naar ons hotel door de avondspits van L.A. en eten nog wat in het, uitstekende restaurant. Morgen onze laatste attractie...Universal Studios

 

Santa Monica

Baywatch met Pamela Anderson opgenomen.

Filmpje Hollywood

Santa Monica live  Webcam

 

18-jul

wo

Los Angeles.

Vandaag gaan we naar Universal Studio's. Een van de vele pretparken in Los Angeles. Al vroeg arriveren we en kopen een Front at Line pas. Hier betaal je wat meer voor maar het grote voordeel is; je hoeft hier nergens te wachten. We kunnen dus maximaal genieten van alle grote attracties. Het is bloedheet vandaag. We genieten van de vele waterattracties. De studiotour was heel apart, tip: zorg dat je zoveel mogelijk in de middelste treintjes zit, dan zie je het meest. Speciaal kicken is de Jurrasic Park Ride waar je met een bootje

door een wereld van dinosaurussen vaart en aan het eind 20 meter naar beneden wordt gestort. Je hoeft je niet af te vragen of je nat wordt, succes verzekerd. Rond 16.00 verlaten we het park en gaan terug naar het hotel.

 

 

 

19-jul

do

Back Home

Nog 1 nachtje geslapen in ons Airport hotel. Lekker hoge verdieping met een prachtig uitzicht op de luchthaven LAX. Het lijkt wel een file, al die vliegtuigen die achter elkaar landen of op stijgen. Na nog een paar uurtjes gehangen te hebben bij het zwembad brengen we de auto terug naar Hertz, daarna met een busje naar de luchthaven. Na de bekende securitycheck vertrekt de vlucht precies op tijd naar Amsterdam. Het was weer een onvergetelijke belevenis.